Trump heropent de aanval op de Fed
In de laatste rechte lijn van zijn ambtstermijn als Fed-voorzitter neemt Jerome Powell de handschoen op. Een dagvaarding aan zijn adres was de spreekwoordelijke druppel. Officieel omwille van oplopende renovatiekosten bij de verbouwing van het Fed-hoofdkwartier. Officieus een nieuwe escalatie in de kruistocht van Amerikaans president Trump op zoek naar lagere rentes. Er staan in november verkiezingen op de agenda en de administratie zet hoog in op betaalbaarheid om haar meerderheid in het Congress te vrijwaren. In een officiële reactie noemt Powell het kind bij naam. De dreiging met een strafrechtelijk onderzoek is niet meer dan een voorwendsel. De hamvraag luidt of de Fed in de toekomst kan blijven de rente (het monetaire beleid) bepalen op basis van de economische omgeving of dat het beleid voortaan bepaald wordt op basis van politieke druk of intimidatie.
De timing van de heropflakkering in het debat omtrent de onafhankelijkheid van de Fed is niet toevallig. Na het arbeidsmarktrapport voor de maand december ging de deur voor een vierde opeenvolgende renteverlaging op 28 januari volledig dicht. Payrolls waren op zich geen reden voor euforie, maar de situatie op de arbeidsmarkt ging er niet op achteruit. De netto jobcreatie (+50k) lag volgens de bedrijfsbevraging beneden de marktverwachting (+70k) en neerwaartse revisies voor de oktober/novembercijfers (-76k) maakten de misser nog iets groter. Een daling van de werkloosheidsgraad (4.5% tot 4.4%) compenseerde het payrollsrapport. Die statistiek wordt afgeleid van een aparte, kleinere gezinsenquête. Het aantal Amerikanen die zichzelf indeelden als tewerkgesteld steeg met 232k tot een absoluut recordaantal, net beneden 164 miljoen.
Het spanningsveld tussen neerwaartse tewerkstellingsrisico’s en opwaartse inflatierisico’s blijft in stand. In tegenstelling tot het vorige kwartaal is de Amerikaanse centrale bank niet langer bereid het beleid verder aan te passen omdat de beleidsrente zich ondertussen binnen de neutrale vork bevindt. Dat is volgens Powell, en de meerderheid binnen de FOMC, de sweet spot voor het beleid zolang de risicobalans rond de dubbele doelstelling in evenwicht is.
Behalve de payrolls is president Trump van plan om voor het einde van de maand de kandidaat-opvolger van Powell te nomineren. Voormalig Fed-bestuurslid Kevin Warsh en de huidige directeur van de National Economic Council, Kevin Hassett, zijn de topfavorieten voor de job. Beiden spreken de (monetaire) taal van Trump. De ene (Hassett) al wat luider dan de andere (Warsh). En hoewel die ene persoon de balans binnen de centrale bank niet zal doen omslaan, komt er toch weer een kras op de geloofwaardigheid en de onafhankelijkheid van de centrale bank. Stephen Miran, Trump’s vorige benoeming binnen de Fed, predikt in de woestijn met zijn pleidooi voor een extra 150 basispunten aan renteverlagingen.
Vanochtend grijpt de markt terug op de “Sell America” trade die rond Liberation Day al eens dominant was. Concreet eisen markten hogere risicopremies voor Amerikaanse activa omwille van de onorthodoxe beleidsdaden. Verliezen in Amerikaanse beursfutures lopen op richting 1%. EUR/USD maakt rechtsomkeer richting 1.17 en het lange eind van de Amerikaanse rentecurve stijgt tot 5 basispunten (30-j). De 10-j rente noteert 3 bpn hoger en test de 4.2% weerstandszone. Een breuk hoger, ons voorkeursscenario, effent het pad in eerste instantie richting 4.6%.
Amerikaanse 10j-rente test 4.2% weerstandszone
