Klokt tikt (snel) tegen de ECB

Vanaf morgen hebben ECB-leden zwijgplicht in de aanloop naar de beleidsvergadering van volgende week. Die typische blackoutperiode is in Europa iets korter dan in de VS. Sinds de start van de oorlog in het Midden-Oosten hielden ECB-leden zich opvallend op de achtergrond. Met de deadline in zicht bekenden ze toch kleur.

We beginnen met ECB-voorzitster Lagarde. Sinds de laatste renteverlaging in juni van vorig jaar verkondigt de Française dat het monetair beleid zich in een comfortabele positie bevindt. Gewapend tegen economische en inflatoire schokken in beide richtingen. Sinds de vorige ECB-vergadering noteert de prijs voor een vat Brent ruwe olie meer dan 35% hoger en wordt de centrale bank gedwongen om de automatische piloot uit te schakelen. Assumpties voor de nieuwe groei- en inflatievooruitzichten werden net voor de start van het Israëlisch-Amerikaanse offensief vastgelegd en maken de prognoses meteen achterhaald. Lagarde suggereerde gisteren dat extra scenario-analyses meer inzicht zullen geven over de ECB’s mogelijke reactiefunctie. Ter info: de decembervooruitzichten die inflatie over de volledige beleidshorizon rond de 2%-doelstelling beitelden, hielden rekening met een gemiddelde olieprijs van $62.5/vat voor dit en volgend jaar. In haar interview met France 2 zei Lagarde dat de ECB ten alle koste een herhaling van de inflatiecrisis van 2022-2023 wil vermijden. Ze predikt waakzaamheid, monetair jargon voor paraatheid om de beleidsrente te verhogen. Die houding staat in schril contrast met vier jaar geleden. Toen schermde de ECB te lang met het “tijdelijke” effect van een energie-aanbodschok op inflatie. Die lakse houding betaalde ze nadien cash met een cumulatieve 450 basispunten aan renteverhogingen op iets meer dan een jaar tijd. Vanuit psychologisch oogpunt kan de ECB die wrange herinnering indachtig deze keer alleen al bij wijze van statement sneller schietgraag zijn.

Lagarde voegt er wel aan toe dat het startpunt anders is dan bij de Russische invasie in Oekraïne. De ECB-depositorente ligt hoger (2% vs -0.5%) en het hoofdinflatiecijfer een pak lager (1.9% j/j vs 5.1% j/j). Wij voegen er op onze beurt aan toe aan toe dat onderliggende kerninflatie amper verschilt (2.4% vs 2.7%). In tegenstelling tot toen is de ECB nu veel meer beducht om tweede-ronde-effecten (te beginnen met voedselprijzen) en vooral inflatieverwachtingen bij gezinnen en bedrijven. Het startpunt daarvan is nu wel een pak hoger (op 3j: 2.6% vs 2.1%).

Over specifieke actie sprak Lagarde zich in tegenstelling tot ECB-leden Kazimir en Nagel vanochtend niet uit. Vooral Kazimir waarschuwt dat een ECB-renteverhoging dichterbij is dan de markt denkt. Maart komt te vroeg, maar over april of juni geeft hij geen uitsluitsel. De Europese rentemarkt pikt vandaag opnieuw gretig in op die suggestie. Het korte eind van de Europese rentecurve trekt vlot 10 basispunten hoger. De kans op een renteverhoging in juni stijgt intussen tot 66%! Tegen jaareinde zit momenteel het equivalent van anderhalve (25 bpn) renteverhoging in de curve. De geopolitieke analyse en de inschatting over een mogelijke einddatum voor het conflict in het Midden-Oosten laten we aan ons voorbij gaan. We stellen wel vast dat de markt de ECB stilaan met de rug tegen de muur zet. Ofwel komt er een snelle oplossing aan het conflict en overleeft de ECB(-rente) de energieschok. In het andere scenario tikt de klok zeer snel tegen de ECB en staat ze in april voor een voldongen feit.