Tikt de klok ook tegen de CNB?
Veel centrale banken gingen er bij het uitbreken van het conflict rond Iran vanuit dat ze vertrokken van een gunstige startpositie. Vooral diegene met een nog eerder restrictief beleid, zoals de Tsjechische centrale bank (CNB), voelden zich ‘comfortabel’ voor het (tijdelijke) prijsrisico. Recente Tsjechische inflatiecijfers (mei) suggereren op het eerste gezicht dat er geen vuiltje aan de lucht is. Toch zijn markten niet helemaal overtuigd en neigen ze naar renteverhogingen later dit jaar. Daar is meestal een (goede?) reden voor.
CPI inflatie koelde in mei onverwacht af tot 0.1% m/m en 2.1% j/j van 2.5% in april. Goedereninflatie blijft onder controle (0.6% j/j). Kerninflatie (ex energie en voeding) klokte nog steeds af op 3.1%. Ook diensteninflatie blijft zeer hoog (4.7%). De actueel matige inflatie komt vooral op conto van milde energie- en voedselprijzen, maar dat kan later dit jaar/begin volgend jaar omkeren. Het maakt de lage inflatie iets minder geruststellend voor de CNB dan een eerste blik suggereert. Een loonrapport (kw1) toonde gemiddelde nominale en reële loonstijgingen van respectievelijk 8.1% en 6.4%. De CNB ging in haar meest recente prognose uit van “slechts” 7% nominale loongroei. De krappe arbeidsmarkt zorgt vooral voor snelle loonstijgingen in de dienstensector. Dit soort loonstijgingen houden hoe dan ook de kiemen van een opwaartse inflatiedynamiek in zich, zowel via een blijvend sterke binnenlandse vraag als via de doorrekening van die loonkost. KBC houdt er rekening mee dat inflatie volgend jaar terug richting de 3-4% vork trekt. Gezien de nog milde actuele inflatie kan de CNB de rente op de vergadering van 18 juni nog onveranderd houden (3.5%). Vooral op de vergadering van augustus (en later ook november) kunnen nieuwe vooruitzichten voor debat en mogelijk zelfs actie zorgen als inflatie minder soft blijkt dan ze zich nu aandient. Geldmarkten zien een beleidsrente van 4% tegen de jaarwisseling als een realistisch scenario.
Na een terugval in de eerste fase van het conflict in het Midden-Oosten, maakte de kroon (EUR/CZK 24.16) dat verlies ondertussen goed. De nog steeds relatieve hoge reële Tsjechische (beleids)rente en lage volatiliteit op de wisselmarkt in het algemeen, ondersteunden dit proces. De uitkomst van het conflict in Iran blijft een mogelijke stoorzender, maar op korte termijn kunnen de huidige mechanismen de kroon verder ondersteunen. In een scenario waar het conflict in het Midden-Oosten niet volledig ontspoort, is een versterking beneden EUR/CZK 24 best mogelijk.
Later dit jaar houden we wel de algemene financiële condities in het oog. Als bijvoorbeeld de markt meer rekening houdt met een verstrakking van het Fed-beleid (en dus strakkere algemene monetaire condities) en tegelijk de Tsjechische reële rente door de oplopende inflatie minder gul wordt, tempert het relatieve voordeel voor de kroon. Voorlopig is dat niet meer dan hypothetisch denken/een risicoscenario. De huidige ‘apathie’ van de dollar suggereert dat de markt daar nog niet echt mee bezig is, maar we houden het in het achterhoofd.
EUR/CZK: kroon wist aanvankelijk verlies van de Irancrisis uit.
