Duitse industrie (PMI) als locomotief van weleer

We naderen de laatste week van de maand en dat betekent PMI’s. De bedrijfsvertrouwensindicatoren zijn de meest tijdige economische vinger aan de pols en danken hun waarde aan hun voorspellingskracht voor de groei. De reeksen zijn zodanig geijkt dat een cijfer beneden/boven 50 overeenkomt met een economische krimp/expansie in de maand onder beschouwing.

Het onderzoeksbureau verbonden aan de PMI’s S&P Global trapt zoals steeds af met Frankrijk en Duitsland. Franse groei stagneerde in februari (49.9), zowel in de maakindustrie (49.9) als in de dienstensector (49.6). Het is met vallen en opstaan, maar vanuit een breder perspectief tekent zich wel een gestaag herstel af vanuit het dal van begin 2025, toen politieke en begrotingsonzekerheid hoogtij vierde. Dat topic blijft sluimeren: S&P zegt dat de presidentiële verkiezingen van volgend jaar al hun schaduw werpen. Niettemin zijn bedrijven optimistischer voor het komende jaar dan gemiddeld in 2025. Op kortere termijn speelt (vooral buitenlandse) zwakke vraag Franse bedrijven parten – ondanks stevige prijskortingen in de dienstensector. Minder vraag leidt tot minder achterstallig werk leidt tot minder of geen tewerkstellingsgroei.

De Duitse situatie (53.1 vs 52.1 in januari) oogt stukken beter. “Hurray, German industry is growing again.” “The development in the service sector is encouraging.” S&P is zichtbaar opgelucht. De maakindustrie (50.7) klimt voor het eerst in meer dan 3.5 jaar. Robuuste vraag (vierjarige piek), vanuit de overheid (defensie) maar ook buitenlands, doet het beste vermoeden voor de komende maanden. Tewerkstelling kromp het traagste in 2.5 jaar. Dat contrasteert met de dienstensector, waar afbouw het snelste was sinds 2020 om kosten te drukken en de verminderde vraaggroei op te vangen. Maar S&P berust zich in de veronderstelling van positieve uitlopers van de maakindustrie. Dat moet de activiteit in de sector (53.4), nu al het op één na hoogste peil in bijna 2 jaar, in de toekomst ondersteunen. Het algemeen optimisme voor de komende 12 maanden klom naar het hoogste sinds mei 2024.

Het Duitse industriële verhaal sijpelt door tot in de Europese lezing met een klim van 49.5 naar het hoogste in 44 maanden, 50.8. Zo’n 50+ was nog maar de tweede keer sinds juni 2022. Maar S&P ziet nu een sterke basis voor verder herstel: aandikkende orderboekjes, toegenomen aankopen van grondstoffen en optimisme op een vierjarige top. De dienstensector (51.8 vs 51.6 in januari) blijft de stuwende economische kracht maar iets lagere vraag en stagnerende tewerkstelling (de eerste keer in vijf jaar) wijst op een zwakker momentum dan in kw4. De sector (en S&P) zijn desondanks hoopvol voor de toekomst. Opwaartse prijsdruk voor bedrijven is intens met vooral een versnelling in de industrie. Voor de eindconsument wordt het leven weer wat duurder. Het tempo waaraan dat gebeurt is wel iets trager dan in januari dankzij iets lagere maar weliswaar nog steeds (te) snelle prijsstijgingen in de dienstensector. We onderschrijven de conclusie van S&P dat de combinatie van hoge diensteninflatie met een stabiele economische groei (51.9 vs 51.3) de ECB tot niets dwingt. De markt handelt overeenkomstig met een makke reactie zowel in Europese rentes als de euro. Belangrijker, toch zeker vandaag, voor de eenheidsmunt is de tot deze week onderbelichte geopolitiek. De kans op een gewapende clash tussen de VS en Iran nam de laatste dagen stevig toe. Vrees voor een escalatie stuwde de prijs van Brent al flink boven $70/vat en biedt de dollar het voordeel van de twijfel.