Inhuldiging Fed-voorzitter Warsh legt meteen dilemma bloot

Op vrijdag neemt Kevin Warsh officieel de fakkel over van Jerome Powell als voorzitter van de Amerikaanse centrale bank. De Amerikaanse rentemarkt zadelt hem direct met een stevig dilemma op. Vasthouden aan zijn principes of buigen naar de realiteit.

We beginnen met de ideeën. Of ten minste het gedachtegoed uit een vorige termijn als lid van de Fed en latere omzwervingen in de academische en bedrijfswereld. Daarin uitte Warsh zich als groot criticaster van het inzetten van de balans van de centrale bank. Via de massale aankopen van overheids- en hypotheek gerelateerde obligaties liet de Fed onmiskenbaar haar sporen na op financiële markten en creëerde ze bovendien omstandigheden die bijdroegen tot de fiscale laksheid die nu als een boemerang terugkeert. Warsh is koele minnaar van het gulle monetaire liquiditeitsbeleid en wil een terugkeer naar een slankere balans en een beperktere intermediërende rol in het globale financiële systeem. Een nauwere samenwerking met de Amerikaanse schatkist, geschraagd door een geüpdatet werkingskader, begeleidt die transitie. In de ideale wereld van de nieuwe voorzitter speelt het rentebeleid opnieuw de hoogste viool. In theorie legt een minder gul liquiditeitsbeleid de basis voor een relatief gezien soepeler rentebeleid. Dat laatste klinkt als muziek in de oren van Amerikaans president Trump en speelde mogelijks mee in het benoemingsproces.

Van de theorie schakelen we nu over naar de praktijk. En die suggereert dat Warsh zijn innovatieve ideeën voorlopig beter even opbergt. De Amerikaanse 30j-rente (5.2%) steeg gisteren tot het hoogste niveau sinds 2007. Op een looptijd van 10j (4.65%) lonken de toppen van 2025 (4.79%) en 2023 (5.02%). Op vandaag streeft de Fed niet langer een verdere afbouw van haar obligatieportefeuilles na. In die context de geldkraan toch verder toedraaien terwijl de Amerikaanse overheid richting begrotingstekorten van 8% van het BBP surft, is om problemen vragen. Het pleidooi voor lagere beleidsrentes krijgt eveneens weinig (markt)bijval. De Amerikaanse 2j-rente noteert boven 4% en impliceert een oplopend Fed-rentepad van de huidige 3.5%-3.75%. Dat heeft alles te maken met stijgende inflatie en toenemende opwaartse risico’s gerelateerd aan de Golfoorlog. Temeer omdat de Amerikaanse economie en arbeidsmarkt voorlopig goed stand houden.

Willens nillens krijgt Warsh de ondankbare taak om de Fed door die penibele situatie te loodsen. Met vasthouden aan principes valt vandaag niets te winnen.