RBA-voorzitster Bullock: de Australische Maradona?

De Australische centrale bank hield de beleidsrente vanochtend voor de tweede maand op rij onveranderd op 4.35%. Eerder dit jaar voerde de RBA al drie renteverhogingen door van 25 bpn om inflatie(risico’s) in te tomen. Hoewel het nieuwe kwartaalrapport en de beleidsverklaring nog steeds schermen met een mogelijks laatste zet (hoger), pikte de markt aanvankelijk vooral signalen in de andere richting op. RBA-voorzitster Bullock gebruikte het vragenuurtje met de pers om die “misvatting” recht te zetten.

Het beleidscommuniqué suggereert in ieder geval dat de lat voor een vierde renteverhoging hoger ligt. Voor het eerst geeft de RBA aan dat het monetair beleid matig restrictief is. De doorgevoerde monetaire verstrakking remt de consumentenvraag al af, maar de volle impact moet zich nog laten voelen. Een afwachtende houding draagt vanuit dat opzicht minstens op korte termijn de voorkeur. Het statement benadrukt ook dat het momentum in de oververhitte huizenmarkt keert. Behalve strakkere financiële randvoorwaarden, doen ook belastinghervormingen (aangekondigd in mei tijdens begrotingsupdate) en macroprudentiële maatregelen hun duit in het zakje. Ten slotte nam de krapte op de Australische arbeidsmarkt sterker af dan verwacht bij de vorige kwartaal prognoses in mei. De werkloosheidsgraad steeg tot 4.4% ipv de voorziene 4.2% en gaat richting 4.8% aan het einde van de beleidshorizon. Australische groei vertraagt de volgende jaren beneden potentieel (iets boven 2%) al toont de economie zich volgens de nieuwe kwartaalprognoses iets weerbaarder dan gevreesd (1.9%-1.5%-1.7% gemiddeld voor 2026-2028). De RBA’s geliefkoosde inflatiemaatstaf die abstractie maakt de sterkste prijsdalingen en -stijgingen (CPI trimmed mean) duikt pas in de tweede jaarhelft van 2027 beneden de bovenkant van de 2-3% inflatieband, maar blijft dit jaar beneden 3.5%. In mei hield de RBA nog rekening met hogere kerninflatie voor dit jaar.

Het korte eind van de Australische rentecurve (3j) verloor onmiddellijk na de beslissing 5 basispunten. De Australische dollar bleef eerder stoïcijns nabij AUD/USD 0.7050. De opeenstapeling van subtiele wijzigingen ruikt naar afnemende dadendrang. Dat was duidelijk niet het accent dat de centrale bank wou leggen. RBA-voorzitster Bullock nam tijdens de persconferentie dan maar het heft in eigen handen. Door meermaals opwaartse inflatierisico’s (niet enkel via de directe en indirecte gevolgen van de olie-aanbodschok, maar ook van een binnenlandse economie die tegen haar capaciteitsgrenzen aanbotst) en de kans op extra verstrakking te benadrukken, maakte ze de initiële rentedaling meteen weer goed. De Australische geldmarkt schat de kans op een laatste renteverhoging begin volgend jaar in op 80%.

Of Bullock haar woorden effectief wil of zal hard maken blijft voer voor speculatie. Waarschijnlijk wil ze vooral het idee van een renteverhoging warm houden. Op die manier doet de markt (een deel van) het werk. Het is een strategie die de laatste tijd globaal aan populariteit wint. Voormalig Bank of England voorzitter Mervyn King kwam er als eerste mee op de proppen. Hij doopte hem de monetaire “Maradona-theorie”. Diego Maradona stuurde 40 jaar geleden vijf Engelse verdedigers het bos in door gewoon rechtdoor te lopen. Met zo’n “straight dribble” hopen centrale bankiers zonder veel inspanning/verandering toch hun beleidsdoelstellingen te behalen. Saillant detail: kersvers Fed-voorzitter Warsh benoemde King als voorzitter van één van de vijf taakgroepen die de werking van het monetaire beleid onder de loep moeten nemen. Meer specifiek diegene die verantwoordelijk is voor het communicatiebeleid.