Centrale bankiers en bedrijfsresultaten proberen hun plekje in de zon te heroveren

Onverwachte ontwikkelingen in het (inter)nationaal beleid van de VS (Venezuela, mogelijke acties tegen Iran, plannen met Groenland) overstemden de voorbije weken de ‘klassieke’ marktdrijfveren zoals data of monetair beleid. Het zou verbazen als het geopolitieke thema deze week geen rol meer zou spelen, maar data en vooral centrale bankiers en bedrijfsresultaten kunnen misschien weer een woordje meespreken.

Data blijven waarschijnlijk van eerder secundair belang. In de VS staan deze week orders voor duurzame goederen (vandaag), consumentenvertrouwen (dinsdag) werkloosheidsaanvragen (donderdag) op de agenda. Interessant maar geen ‘gamechangers’. De belangrijke maandelijkse update in de VS, inclusief payrolls, volgt volgende week. Ook hier kijkt de politiek overigens opnieuw mee over de schouder. Naar aanleiding van de spanningen in Minneapolis dreigen de Democraten hun steun op te zeggen voor een financieringspakket van de Amerikaanse overheid. Dat kan na 31 januari eventueel leiden tot een nieuwe (gedeeltelijke) shutdown die ook de publicatie van economische data in de VS opnieuw kan verstoren. Wordt vervolgd. De Amerikaanse schatkist veilt deze week obligaties met kortere looptijden op twee, vijf en zeven jaar. Het blijft interessant om de interesse van de markt te zien na de recente Sell America oprisping, al spitst het debat over risicopremies zich vooral toe op het langere eind van de rentecurve. Op de wisselmarkt is het uitkijken naar (gecoördineerde) interventies vanuit Japan en (eventueel de VS) om de zwakke yen te ondersteunen. Dit bevindt zich uiteraard op de grens tussen politieke en economische marktdynamiek. Ondertussen trekt de correctie in de USD/JPY-combinatie de dollar wel verder omlaag. Eerste belangrijke steunniveaus komen in het vizier.  
In Europa krijgen we eind deze week een schatting van het vierdekwartaal BBP en sijpelen de eerste nationale inflatiecijfers voor januari binnen (België, Spanje, Duitsland). Hier zijn waarschijnlijk wel grote verrassingen nodig om het ECB-status quo in vraag te stellen.

Deze week spreken ook verschillende centrale banken zich uit over hun beleid. De schijnwerpers zijn vooral gericht op de Fed-rentebeslissing woensdag. De data sinds de vorige vergadering (10 december) overtuigden alvast de markten dat het, ondanks alle politieke druk, te vroeg is voor de Fed om het beleid verder te normaliseren. Inflatie keert maar moeilijk terug naar de 2%-doelstelling. De arbeidsmarkt en de bredere groei/vraag roepen niet onmiddellijk om monetaire hulp. Onveranderd dus. Voorzitter Powell wordt waarschijnlijk niet al te concreet over de timing van verdere stappen. Misschien wordt het belangrijkste ‘Fed-nieuws’ deze week wel de bekendmaking door president Trump van Powell’s opvolger. Trump kennende zou het ons niet verbazen dat hij hiermee de communicatie van Powell en co naar aanleiding van het rentebesluit probeert te kapen/overstemmen. Naast de Fed, beslissen de Hongaarse centrale bank (MNB), Bank of Canada (woensdag) en de Zweedse Riksbank (donderdag) over het beleid. Bij de twee laatste is de versoepelingscyclus zo goed als zeker afgerond en zijn we in een (langere) overgangsfase aanbeland. De MNB houdt de rente deze week met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid op 6.5%. MNB gaf recent wel aan dat ze in functie van de (inflatie)cijfers begin dit jaar het beleid eventueel iets minder strak kan maken. Uitkijken dus naar meer concrete hints voor de volgende maanden.

Tenslotte komt het resultatenseizoen deze week verder op kruissnelheid, zeker in de VS. Uitkijken hoe aandelenmarkten reageren, met onder meer met het debat over al of niet (te) hoge technologiewaarderingen in het achterhoofd. We vermelden hier (naast vele andere): Meta, Tesla, Microsoft en IBM op woensdag en Apple op donderdag.