Warsh neemt de fakkel van Powell over
Donderdagavond lichtte Amerikaans president Trump al een stevige tip van de sluier op waarna op vrijdag de bevestiging volgde: Kevin Warsh volgt Jerome Powell op als Fed-voorzitter als diens termijn in mei afloopt. Daarmee verdwijnt eindelijk een deel van de onzekerheid die markten al een aantal maanden onnodig lang gijzelt. Er zijn verschillende invalshoeken voor de marktreactie sinds donderdag. Velen kunnen worden teruggebracht op de nominatie, maar ze vallen niet allemaal te rijmen.
De eerste insteek: het had erger gekund. Van de overgebleven kandidaten op de shortlist waren er kandidaten die veel meer het label van handpop (van Trump) opgespeld kregen. Warsh zetelde eerder al binnen de Fed en weet dat geloofwaardigheid het hoogste goed is van de centrale bank. Bij een nominatie van bijvoorbeeld Kevin Hassett, voorzitter van de nationale economische raad, had het hele onafhankelijksheidsdebat van de Fed weer opgespeeld. Met het voordagen van Warsh, de herbenoeming van alle leiders van de regionale Fed-districten en de steun van het Amerikaans grondwettelijk hof aan het adres van Fed-raadslid Cook is die strijd gestreden. En hoewel Powell’s termijn als Fed-voorzitter afloopt, kan hij nog aanblijven tot 31 januari 2028 als raadslid. Voorlopig hult Powell zich in stilte. Het is van Marriner Eccles in 1948 geleden dat een Fed-voorzitter naar het voetvolk terugkeerde, maar sinds de dagvaardingen aan het adres van de centrale bank heeft Powell er een persoonlijke zaak van heeft gemaakt. De Fed verlaten in ruil voor het laten vallen van de aantijgingen betekent zoveel als toegeven aan de politieke druk die hij hekelt. Door aan te blijven ontneemt hij Trump de kans om nu al een extra pion te plaatsen in Washington. Het staartrisico van een politiek-gebonden Fed is afgedekt. Op de wisselmarkt klimt de dollar vanonder het verloederingsjuk. EUR/USD corrigeert van niveaus boven 1.20 vorige week richting 1.1850. Het drukke éénrichtingsverkeer richting dollaralternatieven loopt helemaal vast. Het is dan toch niet al goud dat blinkt. Het edelmetaal (-20% van top) geeft net als zilver (-40%) de disproportionele januariwinsten op.
De tweede invalshoek: het verleden als kompas voor de toekomst. Tussen 2005 en 2011 beleefde Warsh de financiële crisis van kortbij als Fed-bestuurslid. Hij was toen een bijzonder koele minnaar van het inzetten van de Fed-balans (obligatie-aankopen) als beleidsinstrument. Ultiem vormde het tweede rondje zelfs de aanleiding voor zijn vroegtijdig ontslag. De gigantische liquiditeitsinjectie die volgde stuwde risicovollere activa tot op vandaag naar ongeziene hoogtes. De Amerikaanse S&P 500 overschreed vorige week bijvoorbeeld voor het eerst ooit de 7000-grens. De vrees leeft dat Warsh het balansbeleid onder zijn hoede verder wil hervormen (lees: de liquiditeitskraan toe draaien), maar is voorbarig. Er zijn liquiditeitsgrenzen aan de balansafbouw van de centrale bank, vraag dat maar aan Powell. Die leerde de les hardhandig in 2018. Een andere interpretatie is dat Warsh met zijn erfenis zal leven, maar de balans in de toekomst niet (of veel minder) zal inzetten als crisistool. Nauwere coördinatie met het Treasury-beleid van minister van Financiën Bessent is ook een piste. Een relatief slankere Fed-balans vergroot het belang (en het gebruik) van de beleidsrente als werkingsmiddel. Een steilere Amerikaanse rentecurve is meer dan eens de conclusie, maar daar valt voorlopig weinig van te merken. In tegenstelling tot wissel-, grondstoffen- en in mindere mate aandelenmarkten blijft de marktreactie voorlopig uiterst beheerst. Professionele marktspelers houden nog steeds amper rekening met een nieuwe Fed-renteknip voor juni terwijl ze hun geloof in een 3%-beleidsbodem voor eind 2026 behouden. De Amerikaanse 30-j rente corrigeert zelfs wat weg van de cruciale 5%-pijngrens.
Goudprijs ($/ounce): stevige correctie op drukke éénrichtingstrade
