Dollar klaar voor terreinwinst

De wisselmarkt bleef recent onderbelicht in deze katern. Dat had zo zijn redenen. Het belangrijkste muntenpaar, EUR/USD, zit al drie weken vast in een handelsband tussen grosso modo 1.16-1.17. De voorbije twee maanden lag het speelveld tussen 1.16 en 1.18. Gaan we nog iets verder terug – de start van de oorlog in het Midden-Oosten – spreken we over 1.14-1.18. Het voorbije jaar (!) “verruimt” de bandbreedte naar 1.14-1.19, met de spreekwoordelijke uitzondering richting 1.2050 eind januari. Om maar te zeggen dat de situatie op slot zit. De verwachte (optie)volatiliteit in het muntenpaar viel bovendien zowel op 1 als op 3 maand terug richting de laagste niveaus in bijna 5 jaar.

De voorbije dagen daalde het muntenpaar richting de onderkant van de nauwe band af (1.16). De greenback heeft de troeven in handen om op korte termijn een breuk richting 1.14 te forceren. Het hoofdargument ligt in de economische cijfers. Vanuit de VS kregen we deze week ISM-vertrouwensindicatoren voor de verwerkende nijverheid en de dienstensector, het JOLTS-vacaturerapport en tewerkstellingscijfers van loonstrookjesverwerker ADP. Morgen volgt nog het officiële banenrapport. De ISM-enquêtes waren zonder meer sterk. In beide sectoren wezen ze op versnellende groei. Aandikkende orderboekjes beloven meer goeds de volgende maanden. Ze staan in schril contrast met Europese PMI’s die dit kwartaal in het beste geval op nulgroei wijzen. Op de arbeidsmarkt steeg het aantal openstaande vacatures tot het hoogste niveau sinds mei 2024. Het was sinds januari 2025 geleden dat er nog meer dan 122 000 nieuwe jobs op de tewerkstellingsteller van ADP sierden. Context speelt een rol. In het laatste kwartaal van vorig jaar verlaagde de Amerikaanse centrale bank de beleidsrente cumulatief met 75 basispunten tot 3.5%-3.75%. Ze oordeelde dat de risicobalans overhelde van opwaartse inflatierisico’s (tarieven-gerelateerd) naar neerwaartse tewerkstellingsrisico’s (”no hire, no fire”). De combinatie van AI-gedreven investeringsgroei, een groei-ondersteunend fiscaal beleid en de nieuwe energie-aanbodschok zorgen ervoor dat de risicobalans de voorbije maanden opnieuw kantelde. De Fed bereidt een neutrale officiële beleidskoers voor en Dallas Fed-voorzitster Logan orakelt als eerste een renteverhoging voor jaareinde. De markt schuift in die richting op en houdt het voorlopig op de relatief conservatieve inschatting van 1 renteverhoging de komende twaalf maanden. De cijferdynamiek (inflatie hoger, groei sterker) suggereert ruimte voor meer herpositionering en relatieve rentesteun voor de dollar.

Andere mogelijke katalysatoren op korte termijn zijn de olieprijs en het risicosentiment. Het uitblijven van een tussentijds akkoord tussen de VS en Iran duwt de prijs voor een vat Brent ruwe olie opnieuw richting de $100-pijngrens. Als netto energie-exporteur profiteert de munt van hogere prijzen. Wat het risicoklimaat betreft hebben vooral Amerikaanse beurzen er dit resultatenseizoen een verschroeiende rit opzitten, met de tech-index Nasdaq als exponent. De stijging van jaarbodem (30 maart) naar jaar- en recordtop (1 juni) bedroeg op amper twee maanden 31.50% (!). Het dagverlies (slot- vs openingskoers) was gedurende die rit nooit “groter” dan gisteren (-0.88%). Zonder in te gaan op de waarde van de stuwende factoren van de rally, is het niet meer dan normaal dat die op een bepaald ogenblik minstens tegen een technische correctie aanloopt. Een iets minder gunstig risicoklimaat kan de dollar op korte termijn ook vooruit helpen.