Tweede zit

We zijn goed twee maanden na de beleidsvergadering waarin Kevin Warsh het Fed-roer overnam van Jerome Powell. 17 juni: Warsh was met onderscheiding geslaagd in eerste zit. Een duidelijke boodschap zonder veel ‘maar-en’ of ‘als-en’. In een context van lage werkloosheid moet de Fed zich maar op één een taak focussen: prijsstabiliteit herstellen na jaren van te hoger inflatie. Warsh zou ook het beleidsproces om het mandaat van prijsstabiliteit (en maximale tewerkstelling) in te vullen grondig tegen het licht te houden en efficiënter maken. Daar kon uiteraard niemand tegen zijn. De markt gaf Warsh meer dan het voordeel van de twijfel. In een eerste reactie werd de rentecurve vlakker. De dollar verstevigde (EUR/USD van 1.16 naar 1.13+ eind juni).

Fast forward naar het einde van de zomervakantie. De Amerikaanse rentecurve is ondertussen opnieuw fors steiler (verschil 30-j & 2-j VS rente van 70 bpn eind juni naar 100 bpn nu). De dollar leverde zijn winst van na 17 juni (meer dan) in. Op de wisselmarkt wordt opnieuw gesproken over een ‘dollar debasement trade’. Investeerders twijfelen terug aan de dollar als ankermunt. Bijkomend anekdotisch bewijs: goud is terug van weggeweest na een moeilijke eerste jaarhelft ondanks het conflict in het Midden-Oosten.

Is dit alles enkel de schuld van een eroderend marktvertrouwen in het anti-inflatie-engagement van Kevin Warsh? Zeker niet. Zo waren de Amerikaanse data tijdens de zomer iets minder dwingend in de richting van renteverhogingen. Ook de op zijn zachtst gezegd wispelturige politieke aanpak van het conflict in het Midden-Oosten was niet echt inspirerend voor de VS (en de dollar) als baken van vertrouwen. Recent vormde het fiscaal management van Minister van Financiën Bessent een bijkomende bron van marktergernis. Die lanceerde vorige week onder meer enkele ideeën om de historisch hoge lange rentes (30-j 5.25%) te verlagen. Niet door de oorzaak aan te pakken (fiscaal orde op zaken stellen), maar in essentie door lange obligaties op te kopen en dit te financieren op kortere termijn. Kort door de bocht, symptoombestrijding en uitstelgedrag. Het hielp de dollar niet.

Zoals gezegd is Kevin Warsh niet de enige schuldige. Toch heeft het jaarlijkse Fed-symposium in Jackson Hole eind deze week met de speech van Warsh vrijdag iets van een belangrijke tweede zit. Meer nog dan het marktapplaus op 17 juni is de beleidsvergadering van 29 juli duidelijk te zien op de marktgrafieken, in de vorm van zowel een zwakkere dollar als hogere lange rentes. Warsh reed zich tijdens de persconferentie vast in een moeras van algemeenheden, maar kon of wilde zijn anti-inflatie-engagement niet concreet maken, ondanks de druk van een groeiende groep binnen zijn beleidscomité om de daad bij het woord te voegen. Kijkt hij toch om naar president Trump?

We schreven het hier al meermaals: vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Het wordt vrijdag niet gemakkelijk voor Warsh om het weg galopperend (rente- en USD-) paard in te tomen. De recente aankondiging van Bessent maakt het voor Warsh alleen maar moelijker om de marktvraag naar een onafhankelijk en adequaat Fed-beleid naar voldoening te beantwoorden. De lange rente en de dollar delibereren vrijdag.