Warsh herwint het vertrouwen van de markt

Afgelopen vrijdag waren de ogen van de financiële markten gericht op Warsh. Hij sloot, zoals het de traditie betaamt, het jaarlijkse symposium in Jackson Hole af met een toespraak. Voor Warsh had dat veel weg van een herexamen voor het vak Communicatie. De markt deelde de punten uit. Het korte eind van de rentecurve trok meer dan 11 bpn hoger en nadert de juli-top. Voor de langste looptijden bleef alles beperkt tot ongeveer 1 basispunt. De Amerikaanse dollar verstevigde beneden EUR/USD 1.16. De handelsgewogen variant (DXY) bevestigde haar terugkeer ten noorden van 99. Het is een motie van (hernieuwd) vertrouwen.

De aanpak van Warsh verschilt drastisch met die van zijn voorganger(s). Hij hult zich in stilzwijgen als het gaat over het (toekomstig) monetair beleid. Op zijn inaugurele beleidsvergadering van juni gaf de markt Warsh minstens het voordeel van de twijfel. In juli brak al protest uit. Zonder de minste leidraad wordt het voor beleggers wel erg moeilijk om een onderbouwde inschatting te maken. Onzekerheid vertaalde zich in een zwakke Amerikaanse dollar en stijging van de rente aan het lange eind van de curve. Hier en daar werd zelfs getwijfeld aan de daadkracht van de Fed. Het Amerikaans inflatieprobleem draaide stilaan uit op een geloofwaardigheidskwestie voor de Fed en zijn voorzitter.

Met zijn toespraak herstelde Warsh zijn reputatie en die van de instelling. Hij liet zijn licht schijnen op de twee poten van de dubbele doelstelling van de Fed: maximale tewerkstelling en prijsstabiliteit. Wat dat eerste betreft, oordeelt Warsh dat de arbeidsmarkt stabiel is. De werkloosheidsgraad (4.1%) is laag naar historische normen. Volgens de voorzitter is de arbeidsmarkt op vandaag in overeenstemming met maximale tewerkstelling. Dat betekent eigenlijk maar één ding: de aandacht van de Fed gaat uitsluitend naar inflatie.

Daar zijn de cijfers verontrustender, zo zei Warsh letterlijk. Ongeacht de maatstaf – CPI, PCE, overkoepelende inflatie dan wel onderliggende – het prijspeil stijgt gewoon te snel. Voor Warsh was de verbetering de afgelopen maanden niet afdoende laat staan substantieel. En dan kwam het, de “vergeet al de rest, hier draait het om” quote. “We moeten ervan overtuigd zijn dat onderliggende inflatie duidelijk en snel genoeg richting onze doelstelling beweegt. Zoniet, hebben we nog werk te doen.” Nogal wiedes allemaal, maar blijkbaar had de markt wel nood aan die klare, duidelijke taal.

Warsh wijzigde in feite de reactiefunctie van de Fed. Voorheen hield de centrale bank vast aan het status quo, tenzij de cijfers anders dicteren. Het uitgangspunt sinds Jackson Hole is een renteverhoging, tenzij de cijfers anders dicteren. Daarmee groeit het belang van inflatiecijfers aanzienlijk, in die mate zelfs dat het arbeidsmarktrapport van aanstaande vrijdag randje non-event wordt, en verschuift de bewijslast ervan. Op 11 september publiceert het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics CPI-inflatiecijfers voor augustus. Behoudens (noemenswaardig) bewijs van desinflatie, is de kans op een renteverhoging door de Fed enkele dagen later groter dan de markt op vandaag inschat (+/- 60%).