Oorlog in Iran: 4 scenario’s
Uit het departement: “Stagflatie, diplomatie of capitulatie?”
De oorlog rond Iran is de voorbije dagen verder geëscaleerd, maar de uitkomst blijft vooral afhangen van duur, intensiteit en regionale uitbreiding. In de communicatie vanuit Washington werd het einddoel scherp geformuleerd: president Trump sprak expliciet over “onvoorwaardelijke overgave” als doelstelling. Ondertussen werd in Iran een nieuwe Ayatollah benoemd: de zoon van Khamenei. De man wordt gezien als een hardliner, en dus niet iemand die snel zal plooien voor de Amerikaans-Israëlische druk.
Tegelijk groeit de druk om het conflict niet te lang te laten aanslepen. In de VS beginnen hogere energieprijzen en economische data door te wegen in het sentiment. De combinatie van stijgende olieprijzen (intussen rond de 110 dollar per Brent-vat) en een afkoelende arbeidsmarkt is geen fraai vooruitzicht met de Mid-term verkiezingen in november in gedachte.
Diplomatie blijft een mogelijke uitweg, maar is onzeker. Het blijft in ieder geval uitkijken naar mediatiepogingen en gesprekken met regionale spelers. In dat verband sprak de Iraanse president zaterdag nog verzoenende taal richting de Golfstaten, maar op het terrein bleven deze woorden dode letter. KBC Asset Management hanteert 4 scenario’s
Scenario 1 – Snelle normalisering
Militaire acties blijven beperkt in tijd en doelwitten. Hormuz gaat relatief snel terug open en fysieke olievloten hervatten. Olie kan kort pieken maar zakt terug wanneer scheepvaart en verzekeringen normaliseren. Dit scenario achten we vandaag minder waarschijnlijk dan begin vorige week.
Waar letten we op? Duidelijke signalen van de-escalatie, Hormuz volledig open, tankertrafiek normaliseert binnen dagen, verzekeringspremies stabiliseren, en olie die niet structureel boven ~90 dollar blijft.
Beleggingsreactie: geen grote wijzigingen, strategische allocatie behouden en tactisch aandelenpositie terug opbouwen.
Scenario 2 – Tijdelijke verstoring met aanhoudende onzekerheid van enkele weken (basisscenario)
Conflict duurt enkele (4-5) weken. De VS verklaart “doel bereikt” na het verzwakken van Iraanse capaciteiten; Israël stopt na wegvallen Amerikaanse steun. Het regime blijft overeind; proxy-activiteit (Hezbollah in Libanon bvb.) dooft geleidelijk uit. De olierisicopremie zakt, maar Hormuz blijft een latente dreiging.
Waar letten we op? Taal van “objectives achieved”, staakt-het-vuren of dialoog, minder proxy-activiteit, stabilisatie van de Hormuz-dreiging.
Beleggingsreactie: Posities grotendeels behouden, niet overreageren, maar rekening houden met een hogere olieprijs en dus hogere inflatie. Centrale banken kunnen weinig soelaas bieden. In dit scenario kan het risk-off sentiment nog even blijven duren. Europese aandelen zijn kwetsbaarder dan Amerikaanse aandelen.
Scenario 3 – Gedeeltelijke normalisering met blijvend hoge risicopremies
Conflict blijft langer duren maar schakelt versnelling lager. Geen formeel staakt-het-vuren maar VS ziet doelstellingen bereikt, hoewel Iran niet buigt. Zelfs wanneer de situatie verbetert, kan het systeem trager en duurder blijven functioneren. Dat kan leiden tot langer aanhoudende onzekerheid, zonder paniek op de markten.
Waar letten we op? Verbetering in doorstroming zonder volledige normalisatie, blijvend hogere kosten/prijzen, onzekere beleidssignalen.
Beleggingsreactie: Markten herstellen dan vaak onregelmatig: geen paniek, maar ook niet meteen “alles terug normaal”.
Scenario 4 – Escalatiescenario (minst waarschijnlijk)
Conflict breidt verder uit via meerdere fronten (proxy’s, Hezbollah, Houthi’s), aanhoudende aanvallen op Amerikaanse activa, en structurele Hormuz-ontregeling. Het conflict duurt langer en raakt ook regionale energie-infrastructuur.
Waar letten we op? Activatie van meerdere proxy-fronten , aanhoudende aanvallen op basissen/ambassades, geloofwaardige pogingen Hormuz langdurig te verstoren, zichtbare beschadiging van Golf-infrastructuur. Geen geloofwaardig de-escalatiekanaal; conflict blijkt structureel onderschat; Iran kiest een “lange oorlog”-houding en gebruikt proxy’s en Hormuz als blijvende hefboom. De VS bewapent Koerdische strijders. Hormuz-risico wordt structureel ingeprijsd. Wekenlange blokkade Hormuz kan de olieprijs richting ruim boven $120 duwen, omdat dan vraag-destructie ontstaat.
Beleggingsreactie: een defensievere invulling van de portefeuilles voor langere tijd. Qua economisch scenario wordt de kans op “stagflatie” realistischer, met zwakke of negatieve groei en hoge(re) inflatie.
Wordt vervolgd ..